Από το Μάρτη που το ΠΑΣΟΚ καταψηφίστηκε και τοποθετήθηκε στην αντιπολίτευση, το
πάλαι ποτέ προοδευτικό κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου, με αρχηγό τον γιό του Γιώργο
και εξαφανισμένο τον Κώστα Σημίτη, έχει ξεκινήσει – μισοσυνειδητά, μισοαυτόματα-
δυο παράλληλες και ταυτόχρονες προσπάθειες: 1. Να ...αναστηλωθεί προωθώντας νέα
στελέχη, παροπλίζοντας κάποια παλιά, ανανεώνοντας πρακτικές και πολιτικές και
αναζητώντας το πραγματικό του πρόσωπο και 2. Να πείσει ένα μεγάλο μέρος των
ψηφοφόρων που ΔΕΝ το ψήφισαν αλλά και άλλους ψηφοφόρους, άλλων κομμάτων ότι
κακώς δεν το ψήφισαν γιατί η Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται και δεν μπορεί να τα
καταφέρει και ότι – για μιαν ακόμη φορά- θα αποτελέσει απλώς μια παρένθεση.

Στις δυο παράλληλες αυτές προσπάθειες, η «βοήθεια» που δέχτηκε και δέχεται από
τα ΜΜΕ που παραδοσιακά το στήριζαν ( εφημερίδες, ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς
συμπεριλαμβανομένων των κρατικών) και «έπαιζαν το παιχνίδι» του κομματικού
μηχανισμού ή ανεξάρτητων στελεχών του, ήταν μεγάλη, ουσιαστική και προκλητική.

Εκτός των εφημερίδων που παραδοσιακά στήριζαν – και στηρίζουν- τη Νέα Δημοκρατία
και τα μικρότερα κόμματα αλλά και 2-3 ηλεκτρονικών ΜΜΕ που σεβόμενα την
αντικειμενικότητα προσπαθούσαν να παρουσιάζουν τα πράγματα ως έχουν ,  το
συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των κάθε λογής ΜΜΕ, «έκανε παιχνίδι». Και
συνεχίζει.

Η υπόθεση  τραβάει σε μάκρος. Και η κοροιδία μεγάλου τμήματος του εκλογικού
σώματος πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει.Ένα μεγάλο μέρος του λαού το έχει ήδη
καταλάβει. Το υπόλοιπο; Ποιός θα το «ξυπνήσει»;

Δεν ξέρω αν η Νέα Δημοκρατία και τα αρμόδια άτομα και όργανα αποδίδουν σύμφωνα
με τις δυνατότητές τους. Ωστόσο αν υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι «εμείς
κάνουμε αυτό που πρέπει και άσε τους άλλους να παίζουν το παιχνίδι τους»
ρισκάρουν επικίνδυνα.

Πάρτε για παράδειγμα 3-4 πράγματα των τελευταίων μόλις 24ώρων, πολλαπλασιάστε τα
επί 40 ή 50 ή 60 που είναι οι φορές που επαναλήφθηκε αυτή η «συμπεριφορά» και θα
αντιληφθείτε:
1. Διαβάζω : «Την άποψη ότι τα πράγματα πηγαίνουν προς τη λάθος κατεύθυνση
διατυπώνει το 39,7% των πολιτών, σύμφωνα με έρευνα της Metron Analysis. Το 35,2
% εκτιμά ότι πάνε σωστά. Ξέρετε με πόσους διαφορετικούς τρόπους μπορούν να
ερμηνευτούν αυτά τα στοιχεία; Γιατί να τιτλοφορηθεί το αποτέλεσμα : «
Δυσαρεστημένοι οι πολίτες. Τα πράγματα κινούνται προς τη λάθος κατεύθυνση, λέει
το 39,7% .»; Αφού το 35,2% είναι ευχαριστημένοι και το 25% δεν απαντά, πως
μπορεί κανείς σοβαρός άνθρωπος να καταλήξει στο πρώτο συμπέρασμα;

2. Διαβάζω: « Ανεπαρκής η προετοιμασία της χώρας για την αντιμετώπιση εκτάκτων
αναγκών. Δεν έχει πραγματοποιηθεί ούτε μία άσκηση για να εξετασθεί η χρησιμότητα
και η αποτελεσματικότητα  των σχεδιασμών». Γιατί άραγε να προβάλλεται έτσι το
θέμα αφού πρόκειται για διατάγματα που συντάχθηκαν το ...1950 και έκτοτε
παραμένουν τα ίδια ;
3. Διαβάζω: « εννέα σοβαρά ελαττώματα που έθεταν σε σοβαρό κίνδυνο την ασφάλεια
του πλοίου Prestige που ναυάγησε και κατέστρεψε οικολογικά τις ακτές της
Γαλικίας και της Πορτογαλίας είχαν καταγραφεί  μήνες πριν από το ναυάγιο και
είχαν ενημερωθεί η πλοιοκτήτρια εταιρία, οι λιμενικές αρχές και ο αμερικανικός
νηογνώμονας». Κάπου κρύβεται το ότι « το ναυάγιο μοιάζει να είχε προαναγγελθεί
από τις 15 Αυγούστου 2002».
Προβάλλουμε όπως θέλουμε τα καλά και συμφέροντα λοιπόν. Πως αλλιώς θα υλοποιηθεί
η πρόσφατη εξαγγελία Παπανδρέου στα στελέχη του ότι « πρέπει να κάνουμε όλοι
ό,τι μπορούμε για να αποδομηθεί η Νέα Δημοκρατία και οι πολιτικές της»;